درحال بارگذاری ...

اضطراب اجتماعی

خرداد ۱, ۱۳۹۸ 0
http://www.baharps.com/wp-content/uploads/2019/03/اضطراب-اجتماعی.jpg
اضطراب اجتماعی
اختلال اضطراب اجتماعی پیش از این جمع هراسی خوانده می شد و شبیه یک هراس است به این خاطرکه ترس از چیزی چنان شدید است که برای شما دیگر امکان نزدیک شدن به آن چیز وجود ندارد. درست مانند دیگر ترس ها می توان با تمرین، این ترس و پرهیز را از بین برد، اما نیاز به این دارد که این کار گام به گام انجام شود و در یک محیط امن صورت گیرد. اختلال اضطراب اجتماعی به این معنی است که شما از اینکه خود را در موقعیت های اجتماعی قرار دهید که باعث ایجاد احساس ناخوشایند ، بی آبرویی و رسوایی شما شود دچار اضطراب  شوید.

علائم اضطراب اجتماعی

فردی که دچار اضطراب اجتماعی است هیچ تمایلی به آغاز ارتباط با مردم ندارد و با احساسی از ترس از هر موقعیتی که ممکن است در معرض قضاوت دیگران قرار گیرد، اجتناب می‌کند. برداشت یا تصور شخص از موقعیت‌های اجتماعی که احتمال دارد شخصیت، ظاهر یا توانایی‌های او مورد سنجش و ارزشیابی ضعیف دیگران قرار گیرد، می‌تواند واقعی یا خیالی باشد. افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی از اینکه چگونه در نظر دیگران به نظر می‌رسند احساس نگرانی می‌کنند. آن‌ها معمولاً در جمع توجه زیادی به اعمال و ظاهر خود دارند. شخص مبتلا تلاش می‌کند تا تأثیر مثبتی بر دیگران بگذارد و ظاهر عادی از خود ارائه دهد اما در عین حال معتقد است که حتی قادر به ارائه دادن ظاهر عادی هم نیست. این افراد پیش از روبرو شدن با موقعیت اجتماعی اضطراب را بارها و بارها شرایط را به صورت ذهنی تصور می‌کنند و مسائل و موقعیتهای اضطراب زای بالقوه و طریقه برخورد با آن را مرور می‌کنند. آن‌ها اتفاقاتی که باعث خجالت آنها می شود را بررسی می‌کنند و حتی این افکار پس از رویارویی با آن موقعیت خاتمه نمی‌یابد بلکه تا روزها بعد رفتار خود را بررسی می‌کنند و معمولاً خود را به خاطر اشتباهات و نمایش ضعیف سرزنش می‌کنند.

برخی از موقعیتهایی که موجب بروز اضطراب در مبتلایان می‌شود به صورت زیر است:

  • مورد قضاوت ضعیف دیگران قرار گرفتن، عدم تأیید یا انتقاد توسط دیگران
  • ملاقات با دیگران برای نخستین بار
  • مرکز توجه واقع شدن (مثلاً در زمان وارد شدن به مجلسی که دیگران نشسته‌اند)
  • زیر نظر قرار گرفته شدن به هنگام انجام کار
  • دعوت کردن یا دعوت شدن
  • شرایط خاص اجتماعی مثل عصبانیت‌ها و پرخاشگری‌ها
  • موقعیتی که می‌بایست مصمم و قاطع جواب داد یا اظهار نظر کرد

درمان

مهمترین مسئله‌ای که از مطالعات اضطراب اجتماعی برداشت می‌شود اهمیت قابل توجه تشخیص و درمان زودهنگام است چرا که با گذر زمان جنبه‌های شناختی، روانی و فیزیکی اختلال تقویت می‌شود و غلبه بر آن به مراتب سخت‌تر خواهد بود. با این وجود غالباً افراد مبتلا بسیار دیر و پس از برخورد با مشکلات فراوان در زندگی برای درمان مراجعه می‌کنند. با توجه به اینکه این اختلال در بسیاری از نقاط جهان چندان شناخته شده نیست و ناشی از اختلالات شخصیتی فرض می‌شود مبتلایان به هراس اجتماعی معمولاً به خود درمانی(self-medication) روی می‌آورند. عامل دیگری که در این مسئله مؤثر است پرهیز مبتلایان از مراجعه به روانشناس به علت خود اختلال است. این مسایل احتمال اعتیاد به مواد مخدر، روانگردان و تداخلات خطرناک دارویی را افزایش می‌دهد. تحقیقات تأثیرگذاری دو نوع درمان را در اضطرا اجتماعی نشان داده‌اند: درمان دارویی و روان درمانی کوتاه مدت مثل روش‌های رفتاری- شناختی که عنصر اصلی آن مواجهه تدریجی(gradual exposure) با موقعیتهای اجتماعی است.

روان درمانی

روشهای شناختی رفتاری درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد(acceptance-commitment therapy یا ACT)، درمان مواجهه‌ای(exposure therapy) و آموزش مهارتهای اجتماعی و تحریک الکتریکی مغز(TDCS) در درمان اضطراب اجتماعی  مورد استفاده قرار گرفته‌اند.
درمان پذیرش و تعهد در مقایسه با درمان شناختی رفتاری در کاهش اجتناب تجربی بیماران اضطراب اجتماعی اثربخشی بیشتری نشان داده‌است.


پاسخ دادن

آدرس ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری نشانه گذاری شده اند *


کلیه حقوق این سایت برای کلینیک روانشناسی بهار محفوظ و هرگونه کپی برداری با ذکر منبع بلامانع میباشد.