درحال بارگذاری ...

http://www.baharps.com/wp-content/uploads/2019/01/خود-زنی.jpg

خود زنی
تخریب عمدی و خودسرانه قسمتی از بدن که باعث آسیب فوری در فرد می شود. بدون قصد و اقدام به خودکشی و قسمتی از فرهنگ و آداب رسوم مذهبی فرد نمی باشد. خود زنی معمولا روشی است برای کاهش استرس و دغدغه های فکری یا روشی برای کاهش احساسات آزاردهنده ای که فرد تجربه می کند و یا روشی است برای خودتنبیهی و استفاده از این روش برای فرار یا به دست آوردن احساسات خویش. خودزنی کارکردهای متعددی دارد که در یک پیوستار از مثبت تا منفی قرار دارند. در انتهای مثبت این طیف، هدف فرد دستیابی به آرامش است. برای مثال، فرد از درد یا تنش ایجاد شده لذت می برد یا به وسیله تجزیه یا افت فشار خون، به آرامش می رسد. در انتهای منفی این طیف، تخریب کردن خود قرار دارد که هدف آن کشتن خود یا ایجاد جراحت شدید است. موضوعات بین این دو انتها، اغلب مربوط به جلب توجه یا تحریک یا تنبیه خود هستند.
خودزنی می تواند شامل انواع رفتارها باشد، اما اغلب به این صورت است:
  •  کندن عمدی یا برش پوست
  •  خراش بافت زیر پوست
  •  سوزاندن خود
  •  کوبیدن یا مشت زدن به اشیا یا صدمه زدن عمدی به خود
  • فرو کردن اشیا به زیر پوست
  • خالکوبی و سوراخ کردن بدن به طور معمول به عنوان خود آسیبی نیست، مگر اینکه با قصد آسیب رساندن به بدن انجام شود.

اگر چه طبق تحقیقات صورت گرفته بریدن یکی از شایع ترین روش های خودزنی است اما روش های مختلفی برای آسیب رساندن به خود وجود دارد. در حقیقت، مطالعات ما بیش از 16 نوع از آسیب های به خود را ثبت کرده اند و شاید بیشتر نیز باشد. علاوه بر این، روشن است که تعداد اشکال استفاده شده توسط یک فرد به طور قابل توجهی متفاوت است؛ از 1 روش تا به بیش از 10روش. خودزنی می تواند بر روی هر بخشی از بدن انجام می شود، اما اغلب بر روی دست، مچ دست، معده و ران رخ می دهد. شدت عمل ممکن است از زخم های سطحی تا رخم های عمیق و پایدار ، متفاوت باشد.

15 باور غلط درباره خودزنی:
  •  فقط زن ها خودزنی می کنند: مطالعات نشان می دهد که 30 تا 40 درصد از افرادی که به خود صدمه می زنند، مرد هستند.

 

  • خودزنی تلاشی برای خودکشی یا خودکشی نا موفق است: تحقیقات نشان داده است انگیزه درونی این 2 دسته از افراد( خودزنی و خودکشی) کاملا با یکدیگر متفاوت هستند. افرادی که خودزنی می کنند خواهان مدیریت استرس و برای دور شدن از هیجانات منفی اقدام به این عمل می کنند اغلب مطالعات نشان می دهند که خود زنی اغلب به عنوان وسیله ای برای اجتناب از خودکشی است.

 

  •  تنها نوجوانان خودزنی می کنند: در حالی که درست است اکثر کسانی که به خود آسیب می رسانند این کار را در طول سال های نوجوانی انجام می دهند، مردم در همه سنین ممکن است به خود آسیب بزنند. مواردی از خودزنی دیده شده است که افراد 7 سال و پایین تر نیز خودزنی داشته اند و همچنین تعدادی از بزرگسالان نیز خودزنی داشته اند.

 

  •  هرکسی که خودزنی میکند دیوانه است و باید قفل شود: افرادی که خودزنی دارند از افرادی که به هنگام مشکلات و تجربه غم و اندوه یک بطری مشروب می خورند دیوانه تر نیستند. افرادی که خودزنی می کنند از مکانیسم مقابله ای برای حل مشکلاتشان استفاده می کنند که برای بسیاری از مردم قابل فهم نیست و توسط جامعه قابل پذیرش نیست.

 

  • خودزنی تنها برای جلب توجه است: برخی از افرادی که دست به چنین اقدامی می زنند با هدف جلب توجه دست به چنین اقدامی می زند این افراد خیلی واضح نیازمند توجه هستند، چنین افرادی فریاد و گریه برای کمک دارند. در صورتی که اکثر افرادی که خودزنی می کنند زخم های خود را پنهان می کنند. که این خودزنی ها نشانه پریشانی درونی است.

 

  •  توقف خودزنی امکان پذیر نیست: اگر چه توقف و کنترل خودزنی مشکل است اما امری غیر قابل کنترل نیست. با این حال هیچ روش جادویی نیز برای توقف خودزنی وجود ندارد. درمانگران شناختی رفتاری(CBT)، رویکرد رفتار درمانی دیالکتیک، خانواده درمانی، گروه درمانی و روش های درمانی رایج دیگری نیز وجود دارند که می توانند به این افراد کمک کنند. همچنین با کمک گرفتن از دارو درمانی و استفاده از داروهای افسردگی و اضطراب نیز در کنترل و توقف خودزنی کمک کننده هستند. گاهی برخی از افراد بدون گرفتن درمان های تخصصی رفتارهای خودزنی را متوقف میکنند و از روش های مقابله ای سالم تری به هنگام برخورد با مشکلات استفاده می کنند. با این حال معمولا این روش ها بدون کمک گرفتن از درمان متوقف نمی شوند. تا زمانی که فرد روش های دیگر مقابله ای را یاد نگیرد معمولا از روش خود آسیب رسانی استفاده می کند.

 

  •  افرادی که خودزنی می کنند قصد بازی و فریب دادن دیگران را دارند: خودزنی در اکثر مواقع با هدف کاهش تنش و ناراحتی است تا فریب دیگران. اگرچه بعضی افراد برای جلب توجه دست به خود زنی می زنند ولی تعداد بسیار اندکی از افراد با این هدف دست به خودزنی می زنند.

 

  •  همه افرادی که خودزنی می کنند دچار اختلال شخصیت مرزی هستند: طبق پژوهش های صورت گرفته افرادی که رفتارهای خود آسیب رسانی متعدد دارند نشانگان اختلال افسردگی، اضطراب، دوقطبی، پرخوری یا کم خوری عصبی، وسواس فکری- عملی ، استرس پس از سانحه و حملات اضطرابی(پانیک) را دارند. تعداد زیادی از این افراد ممکن است هرگز نشانه هایی از هیچ نوع اختلالی را نداشنه باشند. در پژوهشی که اخیرا در دانشگاه کرنل(cornell) نیویورک صورت گرفت نیمی از افرادی که خوزنی داشته اند هیچ نشانه ای از اختلالات روانپزشکی را نداشتند.

 

  •  افرادی که خودزنی می کنند تنها از یک روش برای آسیب به خود استفاده می کنند: اگرچه روش خود آسیب رسانی از طریق بریدن روش مرسومی است اما روش های زیاد دیگری نیز وجود دارند. پژوهش ها نشان داده است که افرادی که خودآسیب رسانی دارند معمولا از چند روش استفاده می کنند. به طور مثال: سوزاندن، خراشیدن پوست یا کشیدن مو و… .

 

  •  افرادی که خودزنی می کنند، پیرو گروه های متال و… هستند: افرادی که خودزنی می کنند، ارتباطی با عضویت در گروه خاصی ندارند. افرادی که خود آسیب رسانی دارند می توانند از هر گروه، طبقه اقتصادی و قومیتی باشند. فرد خود آسیب رسان ممکن است مرد یا زن، ثروتمند یا فقیر، همجنسگرا ، دوجنسگرا، تحصیل کرده یا بی سواد و از هر قسمتی از جهان باشند. فرد خود آسیب رسان می تواند خواستار هر شغلی از جمله: معلمان، درمانگران، متخصصان پزشکی، وکلا، استادان، یا مهندسین باشند.

 

  • افرادی که خودزنی می کنند از درد لذت می برند یا درد را احساس نمی کنند: خودزنی اغلب با درد همراه است. به نظر می رسد در برخی مواقع وقتی فرد به خود آسیب میرساند، نقطه عطفی است برای برقراری مجدد وی با بدن خویش که مجددا آن را احساس کند. هیچ مدرکی وجود ندارد افرادی که خودزنی می کنند به نسبت افرادی که خودزنی ندارند میزان شدت درد متفاوتی را احساس کنند.

 

  •  افرادی که خودزنی میکنند مورد آزار و اذیت قرار گرفته اند: برخی از افرادی که به خود آسیب می زنند مورد آزار قرار گرفته اند، اما قطعا نه همه افراد. افراد به دلایل مختلف و منحصر بفرد دست به خودزنی می زنند.

 

  • فردی که به خودزنی دارد اگر واقعا بخواهد می تواند خودزنی را متوقف کند: این مسئله برای بعضی افراد درست است اما برای گروهی از افراد صدمه زدن به خود می تواند یک رفتار اعتیادی باشد. شواهدی در حال حاضر وجود دارد که نشان می دهد خودزنی باعث ترشح اندورفین ها در مغز می شوند، این فرآیندی باعث افزایش احتمال وابستگی فرد به خود زنی می شود.

 

  •  کسی که به خود آسیب می زند برای دیگران نیز خطرآفرین است: خودزنی به طور کلی یک فعالیت خصوصی است و بسیاری از کسانی که خودزنی می کنند خشم و نا امیدی درونی دارند تا بیرونی.

 

  •  هیچ راهی برای کمک به افرادی که خودزنی می کنند وجود ندارد: راه های زیادی وجود دارد که شما می توانید به این افراد کمک کنید. ساده ترین راه برای کمک این است که فقط گوش کنید، قضاوت نکنید و به عنوان حامی و همدل، باورهایی نظیر تو می توانی. مهمتر از همه، تسلیم نشو. بسیاری از افرادی که خودزنی می کنند فردی را نداشته اند که به آنها توجه کنند، فقط به آنها توجه کنید و احساسات آنها را بپذیرید بدون آنکه قضاوتی نسبت به آنها داشته باشید. به زودی در این سایت مطلبی با این عنوان که به عنوان یک دوست یا اعضای خانواده یک فرد به وی کمک کنیم نشر خواهیم داد.

تهیه و ترجمه:  عاطفه پویا / روانشناس بالینی


پاسخ دادن

آدرس ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری نشانه گذاری شده اند *


کلیه حقوق این سایت برای کلینیک روانشناسی بهار محفوظ و هرگونه کپی برداری با ذکر منبع بلامانع میباشد.