درحال بارگذاری ...

پیشگری از مصرف مواد جوانان در محیط کار

خرداد ۴, ۱۳۹۸ 1

● پيشگيري از مصرف مواد جوانان در محیط کار

جواني دوره اي از زندگي است که از شروع دهه سوم زندگي تا پايان دهه چهارم ( ۲۰ تا ۴۰ سالگي) را در بر مي گيرد. در اين دوران رويدادهاي مهمي همچون استقلال از والدين، اشتغال، ازدواج و پدر يا مادر شدن و تحکيم هويت شخصي به وقوع مي پيوندد. هر يک از رويدادهاي مذکور، فشار رواني قابل ملاحظه اي ايجاد مي کنند و ممکن است زمينه را براي گرايش به مصرف مواد فراهم کنند.

بيکاري، اشتغال و اعتياد

پديده بيکاري و نداشتن شغل و درآمد يکي از مهم ترين علل و عوامل ايجاد فشار رواني در دوران جواني و بزرگسالي است. بيکاري موجب بروز احساس عدم کفايت و کارآيي در فرد مي شود و مشکلات مالي و خانوادگي ناشي از آن، زمينه را براي ايجاد افسردگي، اضطراب و اعتیاد را فراهم مي کند.

افزايش کيفي و کمي مهارت هاي حرفه اي و بهبود ارتباطات اجتماعي همراه با مثبت انديشي و استفاده از تفکر خلاق شانس دستيابي به شغل و حرفه مناسب را افزايش داده و از بروز پديده بيکاري تا حدود زيادي پيشگيري مي کند. همچنين اتخاذ سياست هاي مبتني بر ايجاد اشتغال مولد و کارآفريني توسط نهادهاي دولتي و ملي در کاهش نرخ بيکاري تاثير چشمگيري دارد.

کيفيت و کميت اشتغال و ويژگي هاي محيط شغلي ممکن است در گرايش به مصرف مواد موثر باشد. به عنوان مثال پرداختن به مشاغلي که با فعاليت بدني فراوان و خستگي شديد همراه هستند مانند نقاشي ساختمان، نجاري، تراشکاري و جوشکاري، کار در شيفت شب ممکن است زمينه را براي گرايش به مصرف مواد فراهم نمايد. افراد شاغل در اين حرفه ها در صورتيکه اطلاعات درست و کاملي در زمينه عوارض مصرف مواد نداشته باشند ممکن است با هدف رفع خستگي و کاهش فشارهاي شغلي اقدام به مصرف مواد نمايند. بديهي است که مصرف مواد در دراز مدت موجب افت عملکرد شغلي و کاهش علاقه و انگيزه براي انجام کار شده و حتي ممکن است موجب از دست دادن شغل و بيکاري شود.

همچنين کار کردن در محيطهاي آلوده ( مانند مکان هايي که افراد معتاد در آن مشغول به کارند) و يا اشتغالي که امکان دسترسي به مواد را به راحتي فراهم کند (کار در داروخانه ها و بيمارستآن ها) اگر با آگاهي کافي و احتياط هاي لازم همراه نباشد زمينه را براي گرايش به مصرف مواد فراهم مي کند.

توجه به موارد زير موجب کاهش خطر گرايش به مصرف مواد در محيط کار خواهد شد.

۱) رعايت تعادل بين کار، استراحت، تفريح و پرهيز از پرکاري.

۲) عدم معاشرت با افراد معتاد يا مشکوک به اعتياد در محيط کار.

۳) افزايش سطح آگاهي در زمينه عوارض مصرف مواد در دراز مدت و تاثير آن بر عملکرد شغلي.


یک دیدگاه

  • maryam

    مهر ۲۳, ۱۳۹۶ در ۵:۵۳ ب.ظ

    بسیار عالی ♥

    پاسخ

پاسخ دادن

آدرس ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری نشانه گذاری شده اند *


کلیه حقوق این سایت برای کلینیک روانشناسی بهار محفوظ و هرگونه کپی برداری با ذکر منبع بلامانع میباشد.